Stan premiera Izraela, Ariela Szarona, nadal nie ulega poprawie. Wciąż przebywa on w stanie śpiączki farmakologicznej, pod czujnym okiem lekarzy ze szpitala w Jerozolimie, do którego trafił 4 stycznia br. w wyniku przejścia wylewu krwi do mózgu. I chociaż ciągle jeszcze formalnie jest premierem, nikt dziś chyba nie wątpi, że to już koniec jego politycznej kariery, nawet w przypadku gdy uda mu się powrócić do zdrowia. Obecnie jest więc chyba najlepszy moment na dokonanie rozrachunku jego sukcesów i niepowodzeń. 

W maju 2005 roku Frederick Bernas został wybrany spośród ponad 600 kandydatów jako jeden z trzech Delegatów Młodzieży z Wielkiej Brytanii na rocznicowy szczyt ONZ. Specjalnie dla e-Polityki.pl pisze o swoich doświadczeniach z Nowego Jorku i o tym jak ważny jest udział młodzieży.

Publikacja pięciopunktowego planu walki z terroryzmem, przygotowanego przez sekretarza generalnego Kofiego Annana, była najważniejszym wydarzeniem drugiego tygodnia marca w świeciee ONZ. Swój długo oczekiwany raport opublikowała też brytyjska komisja ekspertów od Afryki, zaś w Sarajewie powstał pierwszy w byłej Jugosławii krajowy sąd do spraw zbrodni wojennych. Tymczasem Zgromadzenie Ogólne przyjęło rezolucję sprzeciwiającą się klonowaniu ludzkich komórek.

W drugim tygodniu lutego świat zelektryzowało, choć nie była to wielka niespodzianka, oświadczenie rządu Korei Północnej, którzy przyznał się do posiadania broni atomowej. W Togo w wyniku zamachu stanu doszło do przekazania władzy ze zmarłego ojca na syna. Nieoczekiwanie do dymisji podała się wysoka urzędniczka z najbliższego otoczenia Kofiego Annana, co wielu łączy z aferą "Ropy za żywność".

Pierwszy tydzień roku 2005 upłynął w świecie ONZ pod znakiem Afryki. Na jaw wyszły kolejne kompromitujące fakty dotyczące wykorzystywania seksualnego nieletnich mieszkanek Demokratycznej Republiki Kongo przez stacjonujące tam Błękitne Hełmy. Tymczasem Republika Środkowoafrykańska jako trzecie państwo w Afryce i zarazem na świecie poprosiła prokuraturę Międzynarodowego Trybunału Karnego o sprawdzenie, czy na jej terenie nie popełniono ściganych przez MTK zbrodni. 

Większość z nich jest znana tylko w wąskim gronie specjalistów, a to właśnie oni zawiadują tą potężną, liczącą setki tysięcy pracowników machiną - systemem Narodów Zjednoczonych. Ich decyzje mają wpływ na kształtowanie polityki na całym świecie. Poznajmy ich. Zapraszamy do lektury specjalnego wydania Kroniki ONZ, zawierającego kompletną listę najważniejszych osobistości w Organizacji. Ponadto, spis państw zasiadających w roku 2005 w dwóch budzących często wielkie emocje organach: Radzie Bezpieczeństwa i Komisji Praw Człowieka.

Przedświąteczny tydzień przyniósł więcej niż zwykle pozytywnych wiadomości ze świata ONZ. Timor Wschodni wchodzi na wyboistą, ale bardzo potrzebną ścieżkę pojednania ze swoim byłym zaborcą, Indonezją. W Kosowie administracja międzynarodowa rozpoczęła przekazywanie powołanemu niedawno rządowi kontroli nad gospodarką. A Zgromadzenie Ogólne na dzień przed Wigilią zwiększyło budżety blisko 30 agendom ONZ z całego świata, bezpośrednio zajmującym się ochroną pokoju i praw człowieka.

Wydarzeniem tego tygodnia była środowa prezentacja raportu panelu ekspertów, opracowującego projekt największej od początku istnienia ONZ reformy Organizacji. Wśród propozycji znalazło się m.in. poszerzenie Rady Bezpieczeństwa i Komisji Praw Człowieka, a także przeprowadzenie gruntownego przeglądu kadr ONZ.

W tym tygodniu świat Narodów Zjednoczonych przypominał nieco kolorowe czasopismo: żył pikantnymi skandalami. Tyle, że o ile gazecie takie historie podnoszą sprzedaż, to ONZ pod ich wpływem okrywa się coraz większym rumieńcem wstydu. Związki zawodowe nie pogodziły się z decyzją sekretarza generalnego o oczyszczeniu z zarzutów jego bliskiego współpracownika, podejrzanego o korupcję i molestowanie seksualne podwładnych. Z kolei lista zarzutów wobec pracowników ONZ w DR Kongo objęła już tak odrażające czyny jak gwałty czy pedofilia. 

Wybory nowego przywódcy Autonomii Palestyńskiej, mającego zastąpić zmarłego Jasera Arafata mają się odbyć 9 stycznia 2005 roku. Nie wiadomo jaką metodą głosowania wybierze się nowego przywódcę, ani kto nim będzie. Wiadomo jedynie, że od wyniku tych wyborów zależy przyszłość procesu pokojowego.