W rosyjskiej gospodarce, w sposobie sprawowania władzy, w charakterze stosunków łączących kręgi oligarchów i administrację prezydencką zachodzą obecnie bardzo znaczące i niepokojące zmiany. Coraz wyraźniejszy staje się proces odchodzenia od liberalnego modelu ekonomicznego. Wzrastają natomiast autorytarne tendencje w polityce wewnętrznej. Na polu gospodarczym administracja dąży do uzyskania całkowitej lojalności oligarchów oraz do obciążenia dużych firm licznymi świadczeniami na rzecz państwa.

Trzy lata temu zniszczenie przez Talibów posągu Buddy w Afganistanie wywołało liczne protesty i zbulwersowało opinię publiczną na całym świecie. Jak to możliwe, że kultura materialna jednej z najstarszych cywilizacji jest permanentnie niszczona przy milczącym przyzwoleniu UNESCO?

„Czas rozpocząć w Iraku realizacją planu B. Szkoda tylko, że nigdy nie mieliśmy planu A.” Kilka tygodni temu tak właśnie na łamach „The New York Times'a”  pisał Thomas L. Friedman. Wtedy w Iraku było dużo spokojniej niż jest teraz. Sytuacja wyraźnie wymyka się Amerykanom z rąk. W czasie trwania konfliktu śmierć poniosło ponad siedmiuset amerykańskich żołnierzy, z czego ponad stu w kwietniu tego roku. Przy tej okazji obywatele USA ponownie zadają sobie pytanie: Czy Bush decydując się na tę wojnę zrobił wszystko by zagwarantować naszym żołnierzom bezpieczeństwo?

Przeciwnicy polityki USA AD 2003 zdają się nie zauważać, że ich sprzeciw wobec dosyć schematycznego obrazu Stanów Zjednoczonych jest tylko kolejną wersją starego pomysłu, który w samych Stanach lansowali m.in. Richard Barnet czy William Appleman Williams. Pierwszy z nich zauważył, że "wielki kraj może wobec mniejszego przyjąć tylko postawę manipulatora lub wyzyskiwacza". Drugi natomiast oskarżył USA o politykę mającą na celu - tylko i wyłącznie - poszukiwanie nowych rynków zbytu. Oto kilka moich myśli o jedynym światowym supermocarstwie.

W piątek, 9 kwietnia, irakijski reporter agencji Reutera informuje o tym, że widział kilku europejskich zakładników, eskortowanych przez Irakijczyków do meczetu Abu Ghraib, na peryferiach Bagdadu. Wśród nich było czterech Włochów, jeden z nich ubrany w niebieską koszulkę, ranny w lewe ramię. Wiadomość tę kategorycznie neguje włoski ambasador w Iraku, Gianludovico De Martino. Twierdzi, że wszyscy obywatele włoscy obecni w Iraku przebywają aktualnie w bezpiecznych miejscach.

Urodził się w Tajlandii. Jest pół-Francuzem, pół-Wietnamczykiem. Dorastał na Reunionie. Przyjaźnił się z Pol Potem. W pracy zawodowej (a jest adwokatem) chwyta się tego, od czego inni trzymają się z daleka. Broni największych zbrodniarzy; na jego koncie są gestapowiec Klaus Barbie i Carlos Szakal. Teraz zamierza wziąć się za obronę Saddama Husseina i Tariqa Aziza - dzięki czemu będzie jeszcze o nim głośno. Nazywa się Jacques Verges.

Od kilku dni nie ustają walki sił koalicji z, jak podają media - bojówkami szyickiego radykalnego duchownego Muktady al - Sadra. W krwawych potyczkach oprócz Amerykanów biorą także udział żołnierze polscy, bułgarscy i ukraińscy. Niespokojnie jest w okolicach bazy japońskiej. Zagrożone są również miejsca dyslokacji pozostałych kontyngentów wchodzących w skład Sił Stabilizacyjnych.

Stosunki polsko-amerykańskie są źródłem wielu kontrowersji, podobnie jak cała polityka zagraniczna USA. Jedni mówią, że wybór Stanów Zjednoczonych na strategicznego partnera był najlepszym, jakiego Polska mogła dokonać. Inni dostrzegają asymetrię tych relacji i dowodzą, że Polska więcej w nie wkłada niż zyskuje. Ambasador USA w Polsce, Christopher Hill, w artykule przygotowanym dla współpracującego z e-Polityką serwisu Saga, pisze o współczesnej dyplomacji, bolączkach w kontaktach Polski i Ameryki oraz o priorytetach obecnej administracji.

Dziś na naszej mapie ostatnie dziesięć stanów Ameryki. Będzie to bardzo zróżnicowany zestaw. Zaczniemy od konserwatywnych, położonych jeszcze w głębi kraju Arizony, Utah i Idaho. Potem już liberalne Zachodnie Wybrzeże: stany Waszyngton, Oregon i pławiąca się w luksusie Kalifornia. Nie zapominimy także o żyjącej z hazardu Nevadzie. Następnie odwiedzimy lodowatą Alaskę, by zakończyć naszą podróż na wciąż egzotycznych Hawajach.  

Organizacja określana jako Ludowi Mudżahedini Iranu (MEK) jest największą zbrojną grupą walczącą z rządem w Teheranie i dążącą do przekształcenia Republiki Islamskiej w państwo świeckie. Ugrupowaniu przewodzi małżeństwo: pani Marjam Radżawi i jej mąż Masud. 17 czerwca 2003r. francuska policja aresztowała Marjam wraz z 13 innymi wysokimi przedstawicielami MEK w ich kwaterze w Auvers Sur Oise koło Paryża.